onları özledim

Annemle babam yok diye mızmızlanır , acısını hep onlardan çıkarır , beş odalı kocaman evde bana ayrılan odada yatmamak için direnir , onların arka arkaya koyup yattıkları yataklarının yanlarına tam ortaya yatak hazırlatırdım her gece .

Anneannem yalnız yapmam gerektiğini söylese de çok ısrar etmez , dedem de sanki kendisi istiyormuş davranırdı.

Her gün onları yormak , annesizliğimi unutmak için türlü zorluklar çıkartır şımarıklıklarıma bir yenisini eklerdim.

O evde anneannemle dedemin yanında bana hazırlanan yer yatağını hiç unutmam . Her gece dedem bir kase yoğurdunu yerken , anneannem de üzerimi sıkı sıkı kontrol ederdi . Bazı akşamlar ertesi sabaha annemin geleceği müjdesi evde beni havalara uçurur , dedem uyuyarak annemin gelişini daha kolay bekleyebileceğimi söyleyince ancak uyumayı kabul ederdim. Ertesi günü düşünerek çok zor uyuduğum gecenin sabahı gözümü açtığımda bir yanıma annem uzanmış diğer yanımda ise annemin bana alıp geldiği hediyeler duruyor olurdu. O hediyeler de annemin gelişi de beni çok mutlu eder , hangisine sarılsam şaşırırdım.

Kimi zaman sanki yıllar önce değil de birkaç hafta önce gitmişler gibi hissediyorum kendimi , sanki yakın zamana kadar berabermişiz gibi . Sanki yeni gitmişler ve hayata onlarsız devam etmeye ilk kez alışmam gerekiyormuş gibi.

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »