yaşıyorum??

8/7/2009 · Kategori: gunluk



Çok çok uzun zaman olmuş yazmayalı, bloga uğramayalı, aslında tarihe bakınca 1 yıl görünüyor oysa bana yıllar geçmiş gibi geliyor. yaşanmışlıklar sanırım....

Öncelikle yazmayı koşturmacalardan bıraktım.İstanbul, okul, ev, trafik... Sonra bir trafik kazası içimdeki yaşam sevincini, heyecanımı, innaçlarımı aldı götürdü, beni çok uzağa bir kenara bıraktı.
Şimdi toplanmaya çalışıyorum.Geriye bir kaç resim , 5 yaşında bir kız ve bu aileyle kurduğum artık yıkılan hayallerimin kırıkları kaldı.

















Bu acıyı dindirecek ve arkadaşımın vasiyetini yerine getirecek, yeni heyecanların peşindeyim....

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

anneler günü

13/5/2008 · Kategori: gunluk

Diğerlerinden farklı -beklentilerimden çok uzak bir anneler günüydü...

 

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

okuma yazma

6/10/2007 · Kategori: gunluk

içimde yine çoşkun akan bir çağlayan gibi , şiddetli , yazma ve okuma isteği var ,

her gün okumak herşeyi bilmek istiyorum ,

 hatta öyle ki çocukluğumdan beri aynı hızda gelen bu hırsım ,her şeyi bir günde okuyup bilmek bilgi arsızı olmak isteğiyle dolu.

Zaten okumayı da bu yüzden seviyorum okuyarak daha çabuk ve daha kolay öğrenebiliyorum .

Geçenler de yoğun bir tartışma yaptık bu yüzden ,

Bir arkadaşım çok hırslı olduğumu , daha fazla sabırlı bazı şeyleri zamana bırakmamı ve insanlardan da pek çok şey öğrenebileceğimi söyledi.

İnsanlardan öğrenemem demiyorum zaten , ama kitaplardan öğrenmek daha güzel daha keyif verici benim için ,

 

 

yazma isteğime gelince ,gece uyanıp yazmalara başladım bile , öyle elimi kolumu ağrıtacak kadar hızlı akıyor düşünceler aklımdan vakitli vakitsiz.çekmecem de ajandalar birbiri ardına beyaz sayfaları harflere teslim ediyorlar.

Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz!

click

5/10/2007 · Kategori: gunluk

otomatiğe aldım yine , hani şu click filmindeki gibi , işe gidiyorum , eve geliyorum , uyuyorum yiyiyorum , her gün aynı , her gün otomatik modda , görüntü var ses yok

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

onları özledim

1/10/2007 · Kategori: gunluk

Annemle babam yok diye mızmızlanır , acısını hep onlardan çıkarır , beş odalı kocaman evde bana ayrılan odada yatmamak için direnir , onların arka arkaya koyup yattıkları yataklarının yanlarına tam ortaya yatak hazırlatırdım her gece .

 Anneannem yalnız yapmam gerektiğini söylese de çok ısrar etmez , dedem de sanki kendisi istiyormuş davranırdı.

Her gün onları yormak , annesizliğimi unutmak için türlü zorluklar çıkartır şımarıklıklarıma bir yenisini eklerdim.

O evde anneannemle dedemin yanında bana hazırlanan yer yatağını hiç unutmam . Her gece dedem bir kase yoğurdunu yerken , anneannem de üzerimi sıkı sıkı kontrol ederdi . Bazı akşamlar ertesi sabaha annemin geleceği müjdesi evde beni havalara uçurur , dedem uyuyarak annemin gelişini daha kolay bekleyebileceğimi söyleyince ancak uyumayı kabul ederdim. Ertesi günü düşünerek çok zor uyuduğum gecenin sabahı gözümü açtığımda bir yanıma annem uzanmış diğer yanımda ise annemin bana alıp geldiği hediyeler duruyor olurdu. O hediyeler de annemin gelişi de beni çok mutlu eder , hangisine sarılsam şaşırırdım.

 

Kimi zaman sanki yıllar önce değil de birkaç hafta önce gitmişler gibi hissediyorum kendimi , sanki yakın zamana kadar berabermişiz gibi . Sanki yeni gitmişler ve hayata onlarsız devam etmeye ilk kez alışmam gerekiyormuş gibi.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!