bitti sonrası yok...

10/5/2008 · Kategori: hayattan

Genç bir kız, asker öğretmen delikanlı, deli dolu bir aşk.

Tanışma ilk buluşma derken, görev yerine dönen delikanlının hasretiyle alevlenen aşk, ardından kızın da öğretmen okulu kazanması.

Sürekli mesafe sürekli uzaklık, özlem.

Uzun mücadelenin ardından kaçınılmaz sanılan evlilik.

Kızın düğün ardından gelen zorunlu doğu görevi, karnında plansız ve habersiz gelen bebek.

Ancak iki yıl sonra üstelik çocuklarıyla beraber aynı eve giren iki insan.

Bir yıl süren aynı evde yaşama uyum sağlama çabaları, bu çabaya zorluk katan ve onlara yabancı annelik, babalık.

Vee şimdi de boşanma kararı.

 

 

Bu hikayede kim suçlu sizce, kızın gence aşkı mı?

Onları daha aynı evde yaşamadan doğuya yollayan görevi mi ?

Biraz acemilik biraz da birikmiş tutkudan doğan bebekleri mi ?

 

 

Cevabınız ne olursa olsun , boşanma demeyin bana, zaten ağır tecrübelerim var bu konuda, üzülüyorum çok.

Dün açıkladı arkadaşım bana kararını, bikaç haftadır farkındayım zorda olduğunun , konunun eşi olduğunun .Hem onu zorlamamak için hem de duyacaklarımdan korktuğum için gitmedim üstüne.O da sanki herşeyi anlatmış gibi, son cümleyi söyleyiverdi bana:

-Hafta sonu aileme açıklamaya gidiyorum dedi. Dönüşte eşyalarını toplamış olacak.

Böyle durumlardaki en salak soruyu sordum ben de , ne diyeceğimi bilemediğimden:

-Emin misin?

-Bitti, sonrası yok... 

 

 

 

Bu boşanma kararları bende ağır etkiler bırakıyor, gece kabuslar gördüm sürekli, kimin için neyin hayırlı olduğunu bilemem tabii ki ama yaşanmışlığın hiçe dönmesi, olanların yok sayılacak olması canımı acıtıyor işte. Minicik elleriyle dünyadan haberi olmayan o çocuk da evet doğru karar vermişler diyebilecek mi, yoksa hep, ya beraber olsalardı beraber pikniğe giderdik, annemle babamın odasına dalıp sabahları onların yanına uzanırdım deyip hayaller mi kuracak?Kim ne derse desin en ağır faturayı o çocuk ödeyecek ama kimse onun ne hissettiğini bilemeyecek....

 

 

 

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Kalıcı Bağlantı Yorum (6) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

6 yorum yazılmıştır

Yazan:arkabahcem | Tarih: 2008-05-13 21:08:29
Konu: :)

yazdıklarınızı okudum ama tekrar yorum yapmak istemiyorum, bu konu beni çok etkiliyor.

Bağlantı »

Yazan:nevbahar01 | Tarih: 2008-05-12 16:55:30
Konu: :)

"Boşanma" benim de duyduğumda içimi acıtan bir kelime:( Dizilerde boşanma sahnelerini seyrederken bile ağlarım,ki boşanan insanlara şahit olduğumda hiç dayanamam. Sözün bittiği yerde bitiyor evlilikler, ya da söylenecek sözlerin hiç dillendirilemeyişinden. Her ne olursa olsun , sevsen de , sevmesen de, nefret etsen de, son göremesen de acı veriyor biterken:( Pişmanlıklar, yaşanmışlar, yaşanamamışlar, gelecek kaygısı, haksızlığa uğradığını düşünme, kim ne der endişesi vs...
Zor vesselam:(
Sonu ayrılık olan evliliklerin hiç başlanmaması dileği ile...
Hoş bu nerden bilinecekse:(

Bağlantı »

Yazan:gimmemamalove | Tarih: 2008-05-12 14:10:22
Konu: Hangisi

Benim de birçok arkadaşım çocukları -hatta bebekleri demek daha doğru olur- çok küçükken boşandılar. Elbette zaman içinde çocuklar etkileniyor anne-baba ayrılığından; ancak birbirine tahmmül edemeyen, sürekli tartışıp mutsuz olan anne-baba ile yaşamak daha mı sağlıklı olur onlar için, tartışılır tabii. İnşallah arkadaşın da çocuğu da çok mutlu olurlar. Sevgiler :)

Bağlantı »

Yazan:asis | Tarih: 2008-05-10 23:41:27
Konu: ...

Yine geldim,kızım da çok üzülmüştü tabii ki (o zaman henüz 6 yaşında idi)ama bugün 29 yaşında 7 aylık bir bebeği var çok mutlu bana doğru karar verdiğimi oda şimdi söylüyor.Çok uzun hikaye kısaca birşeyler yaşanması gerekiyorsa yaşanıyor.Geriye bakmamak lazım bilmiyorum çok gençsin birgün güzel evliliğin olsun ve çok iyi bir anne olacaksın ;))(henüz evli değilsin sanırım)sevgiler sana alplerden sıcacık...

Bağlantı »

Yazan:kelebekgibi | Tarih: 2008-05-10 22:53:51
Konu: -_-

Canim yaa arkadasin adina üzüldüm.
Bosanmak lafini duyunca nefret ediyorum. Bosananlara kizmiyorum tabiki o hale nasil geliyor onu anlamiyorum. Bir aileyi kurmak ciddi birsey ve bazen mücadele gerekiyor mecbur. Ama tek tarafli degil tabiki!
Arkadasinin hakkinda hayirlisi olsun insallah!
O bebege öyle üzüldümki, Allah yardimcilari olsun ve bir kapi acsin onlara!
Hicbir bebegin annesi babasi ayri büyümesini istemiyorum. Bebek olmasa neyse diycem..

Bu arada brokoli tutkunu oldugunu cidden bilmiyordum , kacirmisim orasini. Böyle tutkuya can feda:D
Sevgiler

Bağlantı »

Yazan:asis | Tarih: 2008-05-10 17:50:00
Konu: ...

Kimse sanırım boşanmak için evlenmez.Ama ruhlar uyuşmuyorsa olmuyor işte hiçbir neşenin,paylaşımın olmadığı huzursuz bir evde büyümesindense O bebeğin ayrılık doğru karar bence..Yıllar önce böyle bir karar verdim ama çok mücadele ettim bu kararı vermemek için..karşı tarafta bir çaba yoksa tek taraflı olmuyor.Bugün verdiğim karardan pişman değilim en doğru kararı vermiş olduğumu görüyorum şimdi.Tabii ki zor bir karar sağlıklı düşünmek en az yarayla bitirmek lazım.Umarım arkadaşın doğru karar verir hem kendisi hem çocuğu için,ayrılırken eşlerin en azından arkadaş kalabilmesi çok önemli çocuk için...Sevgiler

Bağlantı »

« Önceki :: Sonraki »